Ontstaan van T.C. de Harkema

 

 

Na afloop van een vergadering van Plaatselijk Belang Harkema werd er door Willem Weening en Tamme Alma nog even doorgepraat over nieuwe plannen voor het dorp Harkema . Willem Weening vroeg of er wel eens was gedacht aan de mogelijkheid van een tennisclub in het dorp. Reeds de volgende avond al werd er een bespreking bij Willem Weening thuis gehouden. Aanwezig hier waren Tamme Alma, Heikie Hoeksma, Egbert Borger en Willem Weening. Die avond werden de eerste plannen gemaakt voor de oprichting van onze vereniging.

Hier werd afgesproken dat ieder voor zich mensen in het dorp te vragen of er animo was om lid te worden van een nog op te richten tennisclub. Al snel waren er 125 mensen gevonden die lid wilden worden van de vereniging in wording. De kosten bedroegen 5 gulden per jaar. De volgende vergadering hierop werd Jappie Borger (raadslid PVDA) uitgenodigd. Na deze vergadering werd er een brief geschreven aan B en W om de plannen kenbaar te maken, verder werden de statuten opgegeven bij de Bond en Kamer van Koophandel. Voordat dat de vereniging kon worden ingeschreven moest men naar de notaris. Er moest een ledenvergadering worden uitgeschreven en de notulen van deze vergadering moesten worden overlegd aan de notaris. Uit de notulen moest blijken dat een meerderheid van de vergadering voor het oprichten van een tennisclub was, ook moest er een bestuur worden gekozen. Van de 125 leden waren er maar 7 aanwezig, dit werd dan ook gelijk het gekozen bestuur op papier. De vereniging leende van Plaatselijk Belang 300 gulden, de notaris kosten zodat de vereniging wettelijk kon worden vastgelegd. Nu kon Plaatselijk Belang verder om alles in gang te zetten en de ambtelijke molens te laten draaien. 

Er waren 3 opties voor B en W waar de tennisvereniging zich zou kunnen vestigen:

1e keus B en W was een baan bij de sporthal ( grond waar ooit het zwembad zou komen)

2e keus B en w was het terrein Ikeloane

3e keus was het terrein bij het gymlokaal

De opties van het bestuur waren:

1e keus bestuur was bij de sporthal

2e keus bestuur was bij het gymlokaal

Het terrein bij de Ikeloane werd door het bestuur afgewezen.

De grond bij de sporthal bleek niet te koop aldus B en W en het terrein bij het gymlokaal gaf problemen met de basisscholen volgens B en W. Hierop werd er een vergadering belegd met de hoofden van de basisscholen, hieruit bleek dat er geen zwaarwegende bezwaren waren van af de kant van de basisscholen. Met de uitkomst van deze vergadering ging het bestuur weer terug naar B en W, intussen was men alvast begonnen met tennissen in de sporthal.

Vijf jaar nadat de eerste plannen bekend werden gemaakt, begon de gemeente met de aanleg van 2 tennisbanen bij het gymlokaal. Het duurde ongeveer 6 maanden voor dit gereed was. Toen de banen klaar waren moest er kleedgelegenheid komen, Harm Zijlstra wist dat er bij de MBI fabriek in Kootstertille een keet te koop was. Harm Zijlstra, Harm Schievink en Willem Weening  gingen naar Kootstertille en kochten daar een pracht van een salonwagen voor 1000 gulden. De salonwagen werd nog dezelfde middag opgehaald en naar Harkema gesleept. Nadat deze was geplaatst kwam men op het idee om toch maar een vergunning aan te vragen voor het plaatsen van de salonwagen.Salonwagen Dit werd in eerste instantie afgewezen en Harm Schievink en Willem Weening werd op het matje geroepen, er werd hun aangeraden om een ontheffing aan te vragen. Ook moest de oranje kleur verdwijnen en moest de salonwagen groen worden geverfd hierna kreeg de vereniging een ontheffing voor 1 jaar. Na dit jaar moest er een permanente oplossing zijn. 

 

Het bestuur had eerst andere prioriteiten door de explosieve groei van de vereniging was er de noodzaak een 3e baan aan te leggen. Hierop ging men weer naar B en W met het resultaat dat hiervoor geen geld beschikbaar was en er een wachttijd was van minimaal 5 jaar. De reactie van de vereniging was hier niet op te wachten en het zelf te doen. Gesteund door veel mensen uit het dorp was de 3e baan binnen 2 maanden speelklaar.

Nadat de banen klaar waren werd de roep om een kantine steeds groter. Er werd een bouwcommissie samengesteld, deze onderzocht wat de mogelijkheden waren betreffende subsidies en zelfwerkzaamheden en dergelijke. In een ledenvergadering in de sporthal werden de plannen voorgelegd aan de leden en werd er besloten een kantine te bouwen de kosten hiervan waren beraamt  op 75.000 gulden. Met veel inzet van iedereen werd dit gerealiseerd en werden de kosten dusdanig laag gehouden dat er zelfs geld over was voor verlichting bij de banen. Nu kon er ook ’s avonds worden gespeeld. Door de mogelijkheid om ’s avonds te kunnen spelen had men meer kantineopbrengsten, die werden gebruikt om de leningen af te lossen.        IMG_9347

Het is inmiddels vast komen te staan dat de vereniging wordt verplaatst naar het terrein bij de sporthal. Dit was de eerste keus van Plaatselijk Belang destijds. 

 

De geschiedenis van onze vereniging is opgetekend door Willem Weening,